Bujaka!
Dawno się nie widzieliśmy, nie?
Tak.
Dawno się nie słyszeliśmy, nie?
Tak.
TO SIĘ K$%#@ PYTAM CO SIĘ STAŁO?!
Nic.
Czasem tak bywa, że się nie chce. Nie ma się pomysłu, chęci. A jednak prowadzenie bloga ma być dla mnie przyjemnością z pisania (a nie obowiązkiem) a dla Was przyjemnością z czytania. Dlatego, poza tym, co napisałem, nie będzie więcej uzasadnień. Po prostu, próbuję dbać o jakość. To samo podejście ma Seler.
Podczas naszego "niebytu" w sieci, nagraliśmy chyba trzy odcinki. I żaden nie ujrzał światła dziennego. W jednym podniecaliśmy się nowym papieżem, a inny był w ogóle nieśmieszny.
I tyle.
"Oj Sławek, gadasz choćby ktoś wsadził ci sztyl od miotły w dupę"
Tak.
Znaczy, tylko tak gadam. Nikt mi nic nie wsadzał :D.
Co ja chcę dzisiaj napisać?
A to, że prowadzę bloga już trzy lata. Tutaj jestem od drugiego marca 2011, ale na my.opera.com/sla17/blog zacząłem pisać już w 2010 roku. Troszkę minęło od tego czasu.
Co pewnie widać po postach (żadnego nie usuwałem, możecie sobie porównać). Może spoważniałem? Albo zgłupiałem? Nie wiem.
Wiem, że się popsułem. Na pewno. Nie jestem już tak obowiązkowy, jak kiedyś. Nie ma we mnie idei. I nic mi się nie chce.
A do tego przegrałem sprawę, która do niedawna była dla mnie bardzo ważna. Nie wiem, czy do końca jest to moja wina.
ALE NIE POWIEM WAM O CO CHODZI, AHAHAHAH!
To, co mi się podoba, to to, że nie mam już żadnych kontaktów z Suchanem, a to duży plus! Co więcej, jestem w klasie z ekipą z mojej klasy w szkole podstawowej, więc mam poczucie, że jesteśmy ze sobą zżyci. Nauczyłem się, co znaczy praca fizyczna, i jakie zasady panują wśród robotników (pierwsza z nich brzmi "zakurz się" a druga "płacą ci za godziny, więc się nie spiesz").
Poza tym, moje ambitne plany z bieganiem legły w gruzach (ale może się otrzepią i wskrzeszą... trza żyć nadzieją ;P) i dalej jestem... "bułeczka" xD
No, ale nie podsumowywuwymuwujmy się tak. Od tego są inni.
A w ramach pierdoły powiem wam, że postanowiłem przeżyć Triduum Paschalne. W życiu nie byłem na mszach z okazji Wielkanocy. Postanowiłem więc to zmienić, i szczerze mówiąc, to nie żałuję. Zobaczyłem, fajny teatrzyk swoją drogą, czuć jest pierwiastek sacrum, ale nie wiem, czy to dobrze. Skoro Dżej-zi ma być naszym przyjacielem i ojcem, to nie wiem, czy taka świętość powinna być odczuwalna. Przecież nie klękam przed Selerem.
NIGDY TEŻ NIE KLĘKNĄŁEM. I NIE ZAMIERZAM TEGO ROBIĆ.
Zboczeńcy.
Dobra, może jak na powrót starczy tekstu? Postaram się pisać częściej. Ale, jak mi nie wyjdzie, to nie sikajcie.
Pan zmartwychwstał.
Alleluja!
xD
Już byś sobie darował z tym klękaniem...
OdpowiedzUsuńWiadomo Kto :D
Gratuluję powrotu :D
OdpowiedzUsuń